هنوز بوی خون برادر میدی
هنوزم پراز لاله ی پرپری
یه حسیه تو لمس این خاک سرخ
صمیمی تر از بوسه ی مادری

میخوام باز تو دستات بخوابم وطن
نزار وقت بوسیدنت دیر شه
بزار تیربارون لالایی بگه
بذار خون من بوسه تعبیر شه

آهای پرچمت سرخ و سبز و سفید
که از طاق انگین کمونم سری
آهای حس گهواره ی کودکیم
صمیمی تراز بوسه ی مادری

تا وقتی کمون تو با آرش
غرور تو رو آسمون میکشه
زمینی که یک آسمون پشتشه
محاله رو این نقشه ها جابشه