درخت خسته
درخت خسته ای بودم
اما سایم رو سرته
به من که تکیه گات بودم
گفتی شانس آخرته
***
من با نگاهات چه کنم
آرامش وجودمه
برا درخت خشک من
ریشه و تار و پودمه
***
دوسِت دارم خوب می دونی
جاتو کسی نمی گیره
یه بار اگه بخندونیم
هیچ جای دوری نمیره
***
ریشه م رو احساس می کنم
تا وقتی بسته است چشات
خشک وپریشون و خمه
منتظر ِ تا خنده هات
***
می دونم عاشق ِ منی
از رو تبسمت می گم
تا وقتی وابسته بشی
درخت گندمت می شم
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق