میرم تا کم نیاری
اگه من دست و پا گیرم حسابی
میرم تا پیش دوستات کم نیاری
میرم شاید دیگه مجبور نباشی
ادای عاشقا رو در بیاری
***
برو حالا به هر جایی که خواستی
بپوش هر رنگی رو که دوس میداشتی
بخند با جیغ و فریاد و هیاهو
بذار معلوم بشه که عقده داشتی
***
میرم تا تو دیگه مجبور نباشی
با زنگ لعنتی هی زیر و رو شی
چقد راحت میشی از اینکه هر صب(ح)
نمی خوای با نگاهم روبرو شی
***
دیگه ساعت واست معنی نداره
مهم نیس هر چقد هم دیر کردی
آخه چش انتظاری که نداری
اگه خواستی میتونی بر نگردی
***
فدای خنده هات هر کاری کردی
دیگه هیچ کس به کارات گیر نمیده
کسی با منطق مردونه هرگز
مسیر ذهنتو تغییر نمیده
***
توو این جنگل تو آزادی از این پس
واست محدودیتها خنده دارن
ولی یک عده ای هستن توو جنگل
گیاه وحشی پروانه خوارن
***
مواظب باش عزیز بی خیالم
نذار جنگل بفهمه بی پناهی
وگرنه موقع پاییز جنگل
تبر یادش میره تو بی گناهی
***
میرم من لحظه هاتم نوش جونت
خودت میدونی و افکار خامت
با اینکه مطمئنم کم میاری
میرم چون بیشتر از جونم میخوامت
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق