تقدیم به پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها :
خونه ی تورو دوس دارم
بوی گلِ تورو داره
حس میکنم اینجاهایی
وقتی که بارون میباره
خونه ی تورو دوس دارم
با اینکه سقفش کوتاهه
بهتر از سقفِ آرزوس
که بلندیش به یه آهه
با اینکه چند ساله رفتی
باغچه میگیره بهونه
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای منُ این خونه
یادمه یه روزی کوچه
کوچه ی آرزوها بود
رو دیوارای کاه گلیش
دس خطِ خاطره ها بود
اون روزا هیاهویی داش
این روزا خلوته خونه
هنوزم از عطر یادت
پر میشه هوای خونه
خونه ی تورو دوس دارم
بوی گلِ تورو داره
حس میکنم اینجاهایی
وقتی که بارون میباره
خونه ی تورو دوس دارم
با اینکه سقفش کوتاهه
بهتر از سقفِ آرزوس
که بلندیش به یه آهه
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی