ترانه "شهید حسین قجه ای" ترانه سرا: خدیجه نقدی پور فرزند فیض الله
*شهید حسین قجه ای*
تو پروانه ای که برای وطن، پَر کشیدی
پر و بال خود را، به محشر کشیدی
حسین جان، تو با لاله ی جان ِ عاشق
چه فتحِ بزرگی، به کشور کشیدی
به حدّی زدی آرپیجی به دشمن
که خونین شهر، از عدو بَر کشیدی
حَسَن بود و فامیل او قُجّه ای بود
به سر شهدِ شیرین را، با برادر کشیدی
تو با رنگِ خونینِ قلبت، چو نقّاش
چه زیبا به ایرانمان، ردّ جوهر کشیدی
به هر برگِ تاریخ، نام تو جاریست
چه نقشِ قشنگی، به دفتر کشیدی
تو پروانه ی عاشقی که در ایران
همه عمر چرخیدی و سَر کشیدی
ز گل های ایران، عَسل شد نصیبت
به وقتِ اذان شهد را، سَر کشیدی
برای وطن جانِ خود، وقف کردی
چه رنجی ز دوری مادر، کشیدی
همه غرق پول و دلار و جهان و
تو در کِشتیِ نوح، لنگر کشیدی
همه دشمنان رو به روی تو بودند
چه دردی تو در پشتِ سنگر کشیدی
اذان بود و یک لشکر از شمرِ ملعون
در آن جنگ، شمشیرِ حیدر کشیدی
چنان شورِ تو بود در قلبِ میدان
چو جانت بِشُد شعله ور، پَر کشیدی
شدی مالک اشتری در دلِ جنگ
چه زیبا تو پرچم، به پیکر کشیدی
شاعر: خدیجه نقدی پور فرزند استاد فیض الله نقدی پور
“از کتاب همیشه می نگارمت”
لینک سایت خدیجه نقدی پور
از این نویسنده بیشتر بخوانید:
