شعر تند
شعر تند
شعر تند
شعر میگویم از پس واژه های گنگ
مثل ماهی قرمز حوضی درون تنگ
شده ام بی حس و بی تحرک و حافظه هم بسی کند!
بیمار و بیحال و بیکار و بی قرار این ثانیه های تند
کسی هم نیست، گردن بگیرد این مغز بدون برد! (CPU &board)
اخبار لحظهای که میرسد به گوش، از دلار و پوند
اعصاب اینجانب و اهالی اهل قلم هم، میشود خرد!
طواف امیدوار باش و کم گلایه کن و کم بگو حرف مفت
که کس نمیدهد به این اراجیف تو ،یک ریال مزد
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق