یکی توئی که زندگی دستته

یکی توئی که پیش تو  بهاره

یکی منم که مثلِ برگ ِخشکم

یکی که بازیچه ی  روزگاره

یکی تنش رو سوز ِسرما گرفت

ولی توئی  همیشه  اردیبهشت

یکی منم  که عمر ِمن می گذره

ولی تو   تازه ای  شبیه ِبهشت

یکی  منم   اسیر ِپیچ و خم ها

مسیر ِتو همیشه صاف و ساده ست

نشسته  گرد زندگی  روی ِمن

یکی سوار ِبی غبار ِ جاده ست

دلم  اسیر ِ دست ِ  اضطرابه

توئی که آرامشه توی ِچشمات

نگاه ِتو  همیشه   پر غروره

نگاه ِمن  به پیچ ِجاده ها مات