از پسه یه اتفاق مریض                     که همه خنده هاتو دزدیده

رو تن تمومه ثانیه ها                       سایه ی وحشته تو ماسیده

سرتو از رو بالش تب دار                 بکن و طعم زن رو هجی کن

تنتو بزن به آیینه ها                      بزن و بغض من رو هجی کن

روی دیوار های سربی شهر             سایه ای که از تو ُسر خورده

سایه ی خستَه تو بکش بازم                شهر از خاطرش تو رو برده

عق بزن رو تن پیاده رو ها                     چشمپرسه های رو تنِتو

تک تک لحظه های دربه دری              لکه ی خونه روی دامنِتو

سَرتو از رو بالش تب دار                 بکنُ  طعم زن رو هجی کن

تنِتو بزن به آیینه ها                       بزنُ  بغض من رو هجی کن

·         شاید مورد قبول نباشه  اما صرفاً مجبور شدم بخاطراز دست ندادن  تصویر داشتن ایراد قافیه کار رو به جون بخرم