یه شعر ساده

تو مث یه تیکه ماهی

توی تاریکی شبهام

تو مث سنگ صبوری

واسه ی این دل تنهام

تو دلت مثل یه دریاس

ولی من بی تو کویرم

با تو جون میگیره قلبم

چرا دستاتو نگیرم؟

تو مث یه وزن خوبی

واسه شعر درب و داغون

وای چه دنیای قشنگی

منو تو به زیر بارون

تویی اون تبسم گل

تو چشات پاک و زلاله

من و تو توی یه کلبه

نگو اون لحظه محاله

تویی اون قشنگیه عشق

بی تو دنیام میشه تیره

تنها ارزوم همینه

که بشی به من تو خیره

من و تو توی یه کلبه

بزنه بارون به شیشه

بذار ادما بگن که

شده عشق ما کلیشه