٫ فکر کن دنیا گلستان است هنوز

 پشت این شب، روز پنهان است هنوز ٫

٫ یا تظاهر کن به اشک از رویِ شوق

 فکـر کن خندیدن آسـان است هنـوز ٫

٫ یک نفـر؛ پـرواز را فهمیـده است

  یک نفـر.. ؛ لبریزٍ ایمان است هنـوز ٫

٫ «در هـوای واژه‌هـا تـب می‌کـنـد

شاعـری درگیرِ هـذیان اسـت هنـوز» ٫

٫ «مـغـز او کـی جیغ مـمـتد می‌کـشد

 عـابـری بی‌خطّ پایان است هنوز» ٫

٫ بر کنشت و دِیر و مسجد آن‌چه جست

مـؤمنی در شکّ و ایمـان است هنوز ٫

٫ ناخـدا.. تا گـوشـه‌ی می‌خانه یافت

پیـر گـبـری، نامسلمـان است هـنوز ٫

٫ خـواب از چشم «جهـان» انسان ربود

 چشم «دنیا» از چه خندان است هنوز؟!_ ٫

٫ _گـریـه‌‌ای نـو زاده در گـوش فـلک!

خالق امّ‍‌ـیدش به «انسان» است هنوز؟؟! ٫

٫ «ناجـوان» با آرزو‌هـا.. پیر شد

در «محال» و «مرز امکان» است هنوز ٫

٫ «تک‌درخـتی» با تبر «پیوند» خـورد

   فـکـر کن؛ «در بنـدِ.. درمـان» است هن‍‌ـوز ٫

          پایان