آهمو دس ِ کم نگیر خونه خرابت می کُنه

کوه ِ یخم باشی تو را قطره ی آبت می کُنه

…

آهمو دست ِ کم نگیر، عمرتو پَرپَر می کُنه

بی کسی و غصّه فقط با دلِ تو سر می کُنه

…

ریشه تو در میاره آه، مواظبِ خودت باش

صدای زخمی دلم، ظلمتو می کُنه فاش

…

تو آرزو داشتی یه روز قبرِ منو ببینی

اما خودت تو قبرِ سرد، یه عمره خوش نشینی

…

هرجا بری آتیشِ دل، خرمنتو می گیره

به باد می سپارمشو، دامنتو می گیره

…

به سادگی رَد نمی شم ازت با آهِ سَردَم

گذشتم از تو پیش از این، چه اشتباهی کردم

…

می خوام که لب تَر، کُنَم و دنیا بشه خبردار

آهای آه ِ دلِ من دست از سرش بر ندار

…

آهمو دست کم نگیر، خیلیا را گرفته

خدا پای دشمنامو توی هوا گرفته

…

اگه می خوای تباه بشی، پاتو بکُن تو کَفشم

حتّی جهنمم بری، تو را من نمی بخشم

…

توی مزارِ سَردتی، با آرزوی بر باد

حقِّ منو خوردی بگیر، زخم و عذاب و فریاد

.

ترانه سرا: آمنه نقدی پور فرزند فیض الله 

از کتاب یک جفت پای دار

amenehnaghdipour.blogfa.com