مرثیه

همیشه روبروم بودی
نمیدیدم نگاهاتو
چقد دلت به من خوش بود
بشم من مرد رویاتو

چقد دلت به من خوش بود
ولی درکت نمی کردم
پر از مرثیه ی رفتن
به تو من خیلی بد کردم

به تو شک کردم و رقتی
دلم پیش تو جا مونده
نمیدونم چی پیش اومد
کی این مرثیه رو خونده

هوام ابری شده بازم
دلم محتاج رگباره
بدون تو از این چشمام
فقط خونه که میباره

منو دریاب و بخشش کن
مگه قلب تو دریا نیس؟
بذار باور کنم بازم
دلم سرگرم رویا نیست

از این نویسنده بیشتر بخوانید: