" یــــــادگار "

وقتی سکوتت تو گلو حنــــّــاق میشه
وقتی دعای مادرت هم عــــــاق میشه

وقتی شبــــا از فرطِ تنهـــایی میمیری
وقتی گنــــــاهِ اونو هی گردن میگیری

دلواپس روزای از دس رفته ای یـــــا
دلتنگ اونی که تو رو انداخته از پـــــا ؟

دلشوره داری ؛ حالت اصلا رو به راه نیس
سهمت ازین بازی چی بود ؟ جز چشمایِ خیس

جز قرص هــای روزی چن بــــارُ …تبُ … درد
جز خاطرات اون که رفتٌ … "مادرت" کـــــرد

جز خونه ای که مث زندون توش غریبی
حتما هنــــوز تو شوکِ اون روز عجیبی

وقتی به انگِ هرزگی هات طـــرد میشی
وقتی که زیر مشتِ تهمت مــــرد میشی

میفهمی عشق یه اختلال تو هورموناته
میفهمی تنهـــــا مــــردِ زندگیت باباته

بــــاید که رد شی از خودت ؛ از یـــادگارش
تصمیم بگیر ! پــــــاشو ! به این دنیــــا نیارش

" مریم جعفرزاده"

از این نویسنده بیشتر بخوانید: