زیرسایه ی سکوت

جای سیلی تو مونده
هنوزم رو صورت من
چه جوری میایو میگی
که هنوز عاشقتم زن
رد این کبودی شاید
پاک شه مثل قبل تر از این
پر کینه شدم اما
مث میدونی پر از مین
منتظر واسه جرقه م
واسه سوزوندن دنیات
واسه اتیش زدن تو
با تموم ارزوهات
چوب ابرورو خوردم
که پر از سکوتو لالم
حق ندارم پیش هیچکی
از توو دنیا بنالم
نمی تونم بگم از تو
من چقد فاصله دارم
جز تظاهر به یه بودن
دیگه چاره ای ندارم
روح من کبودو زخمی
شده از دست جنونت
زیر سایه ی سکوتم
تشنه ام چقد به خونت
جسممو به بند کشیدی
فاتح روحم نبودی
میرم از دستت میخونی
فاتحه واسم بزودی

از این نویسنده بیشتر بخوانید: