کفشای جفت….

داری می ری و من ماتَم، به کفشای تو که جفتن!
همه ناگفتنی ها رو چشات امروز به من گفتن

تو آرومی ولی دستام داره بدجوری می لرزه
می ری و مرتعش می شم داری می ری با اون هرزه!

چشام خیسه، زبونم خشک ، چقد دستاتو کم دارم
تمـــوم زندگیم پوچه اگه نگـی دوسِــت دارم

نمیشه باورش سخته ، دیگه قلـب تو با من نیـست
چقد راحت تو رد می شی ، آخه قلب من آهن نیست!

رو لب های تو سیـگاره ، توی دســتای من آتـیش
میبی نم که داری می ری ، مهم نیستش دیگه باقیش….

می خوام پاشم از این کابوس از این کابوسی که شومه
از این دلشـوره ی دائـم ، از این قلبی که محکــومه

می خوام گُم شَم ولی اینبار توو دستـای تو پیــدا شم
یه “اول شخص مفرد” که فقط می خوام با “تو” “ما” شم

دوباره می پرم از خواب ، دوباره گیجِ حرفاتم
به کفشای تو که جفتن، داری می ری و من ماتم!!!!

این ترانه مال پارساله اما حس عجیبی بهش دارم
ممنون می شم تو بهتر شدنش کمکم کنید

از این نویسنده بیشتر بخوانید: