ترانه ی ۱۴: حالا دیگه نیا

چــنــد تــا قــــطــره ی اشــــک                     چــنــد تـــا آه از تـــــه دل

چــنــد تــا تــه سـیـگـار روشـن                    مـنی که تو مــه شـدم ول

تـــــو خــودم فــــرو مـی ریــزم                     از تـــمـــوم دنــیــا بــیــزار

درد کـــشـــیـــدن هــــــر روزم                    عـادیـه , هـمـش یـه تـکـرار

رفتاری متناقض ,خنده ی بی حس            پر اطراف اما واسم فرقی نداره

گلای پارک یا رنگ رنگین کمون                   هیچ کدوم واسم رنگی نداره

بـــد بـــیـــن شــدم بــه دنــیــا                  فــکــرم ســرشــار از تباهی

تــــــــــــرس از نــا امــیــدی                      تـــــلــخــی امـــیــد واهــی

مـی بـیـنـی دنیا چه بی طعم                    چـه بـی رنـگ و بـی فـروغـه

وقــتی کـــه حــتــی خـیـالـت                   دیــگــه واســه مـــن دروغــه

پــــــر از درد و ســــرمــــام                     خـورشـیـد عـشـق رو نـدیـدم

بــرو بر نـــگــرد بـه ایـنـجــــا                     حــــالا کــه تــه کــشــیـــدم

                 

                        منتظر انتقاد های خوبتون هستم


از این نویسنده بیشتر بخوانید: