دهکده

یادته دهکدمون آبی ترین بود یادته

دستای آسمونش ستاره چین بود یادته

شبای دهکده لبریزه غزل بود یادته

کندوی زنبورکاش پراز عسل بود یادته

دهکده دهکده کی به ریشه ات تبر زده

زنای دهکده با مزرعه قهرن

مردا تا آخر شب تو رگه شهرن

حسرت شالیه نو مونده رو دشتا

یه وجب مونده زمین تا مرز صحرا

بوی کاگل دیگه از خاطره رفته

ماهه پرسه از پیشه منظره رفته

صف مرغابیا روی آسمون کو

آخرین سلسله ی رنگین کمون کو

دیگه حرف شعرو شالی توی ده نیس

نقش گل رو دار قالی توی ده نیس

دهکده دهکده کی به ریشه ات تبر زده.

                                                    از کارهای قدیم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: