گلدون خشک لب پنجره

نذار مـهرت از تــوی قــــلــبم بــــره

نــذار رفــته رفـــته فــرامــوش شـَــم

مــن آتیـــــشـم و زیــر خاکــســتـــرم

نذار با فرامــــــوشی خــاموش شــَــم

 

با دستـــای تو جــون می گیــرم مـثِ

یه سـاعت شــنی که بــچرخــونـی ام

یا مثــل عروســک که روی پــاهات

بــا لالایــی هر شـب بــخوابـونــی ام

 

یه گــلـــدون خــشکــم لــب پنــجــره

دلـــم واســـه بـــاریـــدنــت لـک زده

یه قطره محــبت رو خـــاکم بـــریــز

ببـــار بیــشــتر از ایــن عــذابم نـــده

 

بـــذار مــاهُ مهـــمون چشـــمات کُــنم

شـــبام با نـــگاه تـــو روشـــن بشـــه

بــــدزدم تـــو رو از کنــار خــــودت

تــــموم تــَـنت قســـمت مـــن بــشـــه

 

تو خـــوبی و خــوبی تـــوی خونِـــت

می خـــوام خوبیــاتو تصاحــب کــُنم

تو رگهام باید خــون ِتــو جــاری شه

از این حـــــال خــــوبم تعجــب کــُنم

 

بــِهت قول می دم از توو قــلبم نـری

تو کــه بـــودنـــت فــــصل آرامـــشه

تو هم قول بده بعضی از لـحظه هات

دل مــهربـــونت واســم تنــگ بشـــه

 

از این نویسنده بیشتر بخوانید: