ترانه های بی پایان

وقتی بارونیه چشمات هوای دلم میگیره
پنجره هارو میبندم تا دل دنیا بگیره
میمونم تو حبس احساس پشت میله های باور
میکشم خط روی دیوار تا طلوع صبح آخر
………………………………………………………..
تورو گم کرده بودم کنار ساحل خواب
تو کابوس سیاه شبای کور مهتاب
تورو گم کرده بودم تو این ده کوره عشق
هزار بار مردم ازاین تب و دلشوره عشق
………………………………………………………..
کنار ساحلت اینبار من آرامش نمیگیرم
صدف هاتو نمیبینم روی شن ها ت نمیشینم
کنار ساحلت انگار صدای موج خاموشه
دیگه هیشکی واسه رفتن تو اعماقت نمیکوشه
………………………………………………
تلافی میکنم با تو همه دیوونگی هاتو
همه زخم زبونها و بهونه های بی جاتو
تلافی میکنم بی هیچ گلایه کردنی از تو
نمیدونی که تنهایی چه حالی داره بعد ار تو

از این نویسنده بیشتر بخوانید: