صداهایی که میمیرن …

نمیدونم چه رسمیه
که هر کی خوبه میمیره
یا هر کی مهربون باشه
خدا، دنیاشو میگیره
شاید دنیا بَده ، ما هَم
مثِ دنیا بَدی کردیم
یه روز شَرمنده تر باید
به آغوشِ تو برگردیم
یکی با دَرد، میخونه
تا مردم عاشق هَم شَن
ولی این رسمه که اِنگار
تمومه ساقه ها خَم شَن
خدا شُکرت، ولی سخته
صدا هایی که میمیرن
صداهایِ قَشنگی که
تو رو آغوش میگیرن
خدا شُکرت، ولی اِمشب
تو هم با ما، قدم بردار
نزار تنهایی برگرده
فقط تنها همین یکبار …(کیوان اخوان حریری)
این ترانه رو برای مرتضی پاشایی عزیز نوشتم این کمترین کاری بود که از دستم ساخته بود با آرزوی آمرزش برای مرتضی عزیز و صبر برای خانواده پاشایی.

از این نویسنده بیشتر بخوانید: