((کــــــــــربلا سرزمیــــــــن اعـــــــــــجازه))

((بســــــــم الله الرحـــــــمن الرحــــــــــیم))

 

نذر پیشگاه حضرت ابا عبدالله (ع) و نوگل سه ساله شان…


یه
بـهـــــــشتی تو قلـــــــب دنیا هست
که میگن قتلگــــــــاه تـــــــــــاریخه
سرِ دردو دلـــــــش اگه وا شه
گــوشه گــوشه ش گـــواه تـــــــاریخه

اگه مـــــــرگ واسارت و دردو
چــــــــشمای دل ببینه، اعـــــــجازه
همه میگن یه قتـــــلگــــــاهه،ولی
کـــــــــــربلا سرزمیـــــن اعـــــــجازه

آخه دیده یه دخــــــترِ کـــــــــوچیک
یک شبه پـیرزن ســه سالـــــه شده
مثل بـــــــرگی که توی آتیــــــــــشه
کمرش تا شده، مچــــــاله شده


دیده یک مـــــــردنه!یه کوه بلـــــــند
لبِ رودخونه تشــــــنه جون داده
بعد از اون رو فـــــــرات تـــــــصویرِ
دوتا دســــــتِ بریـــــــــده افتاده

دیده که میشه اوج ایــــــــمانو
تو سرِ بی بـــــدن خـــــــلاصه کنی
که بمیــــری ولی یه جوری که
کـــــــربلا کــــــربلا حــــــماسه کنی

بچــــــّه هایی که پابرهــــــنه بودن
توی آغــــــوش ترســــــناک کــــــویر
بــهـتر ازهــــــرکس اینو می دونن
خــاک سـرده،ولی نه خـــــاک کـــــویر

اون طــــرف یک سپـــــاه آدم،نــــــه!
بین حــیوون و آدمــــــــا مــــــــــرزه
یکـــــی بایـــــــد بپرسه از اینا
که جــــــــــهنــــــّم چقدر می ارزه؟!

روی نیــــــــزه نگاه یک بــــــابــــــا
مثل قلـــــــب فـــــــرات بی تــــابه
آخه می دونه دختـــــــــــر نازش
تا نبوسش بـــــابـــــا نمی خــــوابه

نکنه شـــونه های پــهـــــــن کـــــویر
واســه بـغــــض گلــــــوش کــم باشه
داره میــشماره ای خــــــــــدا نکنه
تیـــــــکّه های عمــــــوش کـــم باشه!

اینا ازاون قبــیـــــله ان که خـــــــدا
آســــــــمونو به نامـشون کــرده
بچــــــــّه ی شیرخواره شون میره
که روی نیــــــزه مـــــــــردبرگرده

مَردن اونقــــــد که دشمناشونو
مثل برگ از تگـــــــرگ ترسوندن
کم بودن خـــــیلی کم،ولی به خدا
مرگو تا حــــــدّ مـــــــــرگ ترسوندن

یه سرِ بی بـــــدن سرافرازه”
وقتی هفــــــتادو دوتا تن داره”*
داغِ این عـشــــــق تازه س اونقدکه
چــــــــارده قرنه سیـــنه زن داره

یه بهشـــــــتی توقلــــــب دنیا هست
که میگن قتلــگــــــاه تــــــــاریخه
ولی با چشـــم دل اگه ببینی
گـــوشه گـــوشه ش گــــواه تــــــاریخه

این بیت با الهام از بینی از آقای سیدمجید بافری سروده شده که متاسفانه بیت ایشان درخاطرم نیست.*



از این نویسنده بیشتر بخوانید: