برای فرشته های سرطانی سرزمینم…

پاهات کوچیکــــَن،، سختــــه باور کنم
که هر لحظـــــه با مرگ قــــدم میزنی
درسته امیــــــدت غروب کرد ولـــــی
تو این سرنوشتــــــو به هم میزنی

با چشمای خیســــت غروب و نبین
دلت از همیـــن سرنوشتت پــــــُره
یه دیــوار غـــم روبـــــــــروته ولـــی
توچشمات یه روز پنجـــــره میخـوره

بابا هدیــــــه واست یه شونـــه خرید
تو این شونه رو هی نگــــا(ه) میکنی
بمیـــــرم که میخوای موهــــات در بیاد
چقـــد توی خواب مــــوتو وا میکنی!!!

یه احساسی روی لبت هس(ت) که من
میتــــونم نفس هـــاتو معنـــــــا کنم
به پاهـــــام تا میخنـــــدی میگـــم نرو
میخــــوام زندگـــی رو تماشــــا کنم

توایـن بــــرزخ شـــوم دلواپسیــــت
خدا که چشاشو به قلبـــت نبست
میبینی یه روز خوبه خوبی عزیز
میبینی که عکست تو روزنامه هس(ت)

دلم خیلی میخــــواد توکـــوچه بیای
بیای باز به دوستـــات عروسـک بدی
ببینـــــم که سرگــــرم بـــازی شدی
ببینم رو موهـــــات بـــازم تـــل زدی

حواسم بهت هست…
محمد امینی

از این نویسنده بیشتر بخوانید: