مرز ویرونی

ﮐﻨﺎﺭ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﻋﮑﺲ،ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺭﻭﯼ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﻭﻧﯿﻢ
ﺗﻤﻮﻡ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺑﺎ ﻋﻄﺮﺗﺖ ﭘﺮﯾﺪ
ﺣﺎﻻ ﺩﯾﮕﻪ ﺭﻭ ﻣﺮﺯ ﻭﯾﺮﻭﻧﯽ ﺍﻡ

ﺷﺒﺎﻡ ﺳﻮﺕ ﻭ ﮐﻮﺭﻩ ، ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﺭﻭ
ﻫﻤﺶ ﻭﺣﺸﺘﻪ ﺗﻮو ﻧﮕﺎﻩ ﺗﺮﻡ
ﺗﻮو ﺗﻨﻬﺎﺋﯿﺎﺕ ﻓﮑﺮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﯽ
ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﻭ ﺗﺎ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ

ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺗﻮ ﺷﻬﺮ
بذاﺭ ﺳﺎﻋﺖ ﺭﻓﺘﻨﻢ ﺩﯾﺮ ﺷﻪ
ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻣﻨﻮ ﺗﺎ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﮐﺸﻮﻧﺪ
ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺳﺨﺘﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﺷﻪ

ﯾﻪ ﻋﻤﺮﻩ ﺗﻮو ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﻣﻮﻧﺪﻣﻮ
ﺗﻮ ﺭﻭ ﭘﺎﻡ ﺑﻪ ﭘﺎﻡ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ
ﺑﮕﻮ ﻗﯿﻤﺖ ﻋﺸﻘﻤﻮﻥ ﭼﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺸﻢ؟

ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺖ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﭘﺎﺗﻮ ﭘﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯽ
ﺗﻮ ﮐﺒﺮﯾﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺘﻪ
ﺗﺎ ﺁﺳﻮﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺭﺩ ﺑﺸﯽ

ﻣﯿﮕﻦ ﺁﺳﻤﻮﻥ ﭼﺸﺎﺕ ﺍﺑﺮﯾﻪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻣﺎﺕ ﺍﯾﻦ ﺁﺗﺸﻢ
ﺑﺮﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺎﺵ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﻣﻦ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮐُﺸﻢ

از این نویسنده بیشتر بخوانید: