خودم رو می کشم

از همون راهی که رفتی برگرد
در این خونه به روت بازه هنوز
دل ِ دیوونه ی من منتظره
تو رو دوست داره بی اندازه هنوز

شب به شب پیرهنتو بوو می کنم
تا که عطرت از توو خاطرم نره
نمی خوام هیشکی بدونه حالمو
واسه من اینجوری خیلی بهتره

تا صدایی از توو کوچمون میاد
در ِ این پنجره رو وا می کنم
توو خیالم تو رو می بینم ولی
جای ِ خالیتو تماشا می کنم

با یه دنیا خاطرات ِ مشترک
با یه عکس یادگاری دلخوشم
اگه رفتن ِ تو باورم بشه
روزی صد دفه خودم رو می کشم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: