کاناپه ی تنهایی هام

از عقربه بپرس چقدر
دلتنگ دیدار توام
حالمو ابری تر نکن
منی که بیمار توام
…..
کابوس شب خیلی بده
درگیر سایه ها شدم
میسوزه قلبم وقتی که
بی تو خودمم و خودم
….
خاک نشسته روی تخت
کاناپه ی تنهایی هام
خوابم رو میگیره ازم
میخوان که دنبالت بیام
….
نمیدونم کجایی و
با کی به فردا میرسی
تا این غروب فردا بشه
میمیرم از دلواپسی

کجای دنیای منـی
کجای دنیات گم شـدم
این خونه تا کی شاهــــده
من بی نگاهت بیخـــودم؟؟؟؟

از این نویسنده بیشتر بخوانید: