(آدم و حوا)

اولش مثل خواب ورویا بود /// مث احساس پر زدن رو هوا
تو یه شاگرد اول مغرور /// یه عزیز کرده بودی پیش خدا
پشت سر چشمه های شیر و عسل /// روبرو حوریای ناز وقشنگ
همه چی خوبو زندگی آروم /// فارغ از ظلم و زور و قحطی و جنگ

عشق اما بهت شبیخون زد /// زیر این بار شونه هات تا خورد
بندو آسون به آب دادی حیف /// تا که چشمت به چشم حوا خورد
بعد شیطون سراغت اومده بود /// تخم تردیدو توو دلت میکاشت
کاشکی قبل از شروع قصه خدا /// نسل هر چی که سیبه ور میداشت

فک میکردی تموم دنیاته /// پس به عشقت دو دستی چسبیدی
واسه تو حرف حرف حوا شد /// تا هوس کرد..سیبو زود چیدی
وسوسه حالت عجیبی بود /// کاخ خوشبختیاتو ویرون کرد
اونجا آدم بودی برای خودت /// کی تو رو از بهشت بیرون کرد؟

حالا دنیا یه بار سنگینه /// روی اون شونه های سست ونحیف
تو که سیب از بهشت کش میری /// دیگه سر کن توو این زمین کثیف
عشق کور و کره همه گفتن /// تو ولی باورت نشد ادم
وقتی دستت توو دست حوا بود /// فکر اینجاشو کرده بودی هم؟

حالا تو رفته ای و دنیامون /// پره از فتنه های قابیله
ریشه کن شد به دست( ابرهه )ها /// نفس هر چی که ابابیله
اینجا حتی نمیشه یک لحظه /// بار غمهاتو روو زمین بذاری
واسه راحت شدن از این دنیا /// پارو محکم باید روو مین بذاری
ما گرفتار خشم طوفانیم /// دور تا دورمون فقط دریاست
همه در حال دستو پا زدنو /// ( کشتی نوح) دست نامرداست

اینجا از بچگی همه درسه /// زدن کیف و جیب میخونیم
خون هم میخوریم روزا رو/// شبا (ام انیجیب) میخونیم
ما یه عمره که آرزومونه /// تا یه لحظه بریم توو حال کما
آخه اینجا عجیب پر شده از /// گرگها گرگهای برره نما
راهمون راه اشتباهی بود /// خودمون حتی اینو میدونیم
که به خونخواهی سر ضحاک /// دشمن کاوه و فریدونیم

مثل اون ساعتی که یک عمره /// روی دیوارو خوابن عقربه هاش
یا شبیه یه پرتگاهی که /// پا نمیذاره هیچکی رو لبه هاش
مثه اون باغبون پیری که /// زندگیشو یه شب ملخ خورده
ما توو چنگال غم گرفتاریم /// زنده ایم و عجیب دلمرده
اما این روزگارو از چشم /// بازی سرنوشت میبینیم
توو جهنم داریم میسوزیم /// باز خواب بهشت میبینیم

اولش مثل خواب ورویا بود /// آخر اما شبیهه کابوسه
عشق اینجا طناب محکمیه /// که توو دستات سریع میپوسه

825
۴۰