درد نوشتـــــ . . .

مــــــــا از تبــــار ظلمت ، مــــــــا از تبار دردیـــــم

توو جمـع بی کسی ها ، افســـــــــار پاره کــردیم

ما با خـــــودی غریبه ، با غصه هـــــــا عجینیم

ما محـــــــو ِ آسمـــون و ، زنجیــــــر ِ به زمینیم

ما شــوق مــــرگ و ترسیم ، نزدیکِ سیم آخر

ما بـــی دفــــاع و سنگر ، توو جنگ نا برابــــــر

ما اشکِ کنج ِ چشم ِ ، بی سایه ی نهنگیـم

توو عصر بمب و موشک ، شبگریه ی تفنگیم

مــــا از تمـــــام دنیا ، با بــوسه دل بریدیم

ما پر کشیدیم امـــا ، به جــایی نرسیدیم

ما خــــون روی تیزی ، مــا زخم روی سینه

مثل مترسکـــــــی که ، با اشک همنشینه

ما با سکــــوت و غربت ، یک ضلع ِ رو به دردیــم

از عشـــــق دل بریدیم ، که دیگـــــــه بر نگردیم

" فروغ تاجیک "

از این نویسنده بیشتر بخوانید: