بهانه

تو برام مثل یه رویا
یه ستاره تووی شبها
تو مث یه فال حافظ
توو شب بلند یلدا

تو برام مثل یه نوری
که همیشه بی غروره
تو مث جاده می مونی
که همیشه پُر عبوره

جاده ای که انتهاشو
آبی دریا پوشونده
همه ی مسافراشو
لب اون دریا رسونده

عشق من با تو شروع شد
یه شب سرد زمستون
با تو آروم نمی گیره
دیگه باریدن بارون

حالا قطره های بارون
دیگه مهمون شبامن
تو و جاده و یه دریا
عکس توو نقاشیامن

نمی خوام تموم شه انگار
شوق با تو بودن من
این ترانه هم بهانه س
واسه از تو خوندن من

ترانه سرا : سمیرا اکبرزاده

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

درباره‌ی سميرا اكبرزاده

به هر چه می اندیشم جز تاریکی نمی بینم . اما بدان کودکم اندیشه ام را به خاطر تو صیقل می دهم و آنچه را که با قلم بر دار کاغذ رج می زنم به یادگار برایت می گذارم تا در گذر تاریخ ، نگاهت را روشن و راهت را پر از ستاره های امید نماید. آینده در دستان توست که کودک دیروز ، امروز و فردای ایرانم هستی