مصلوب درد

بی پـــــــرده مینویسم
هــــــر واژه میسوزه
پـــــرده ی این شعرو
جـــــــراحی میدوزه ؟؟

نه از خوشـــی میگم
نه شـــــعر ِ احساسی
از زندگیم میگــــــــم
تا دردو بشــــــــناسی

میگـــــــــن که آزادم
میگـــــــم که در بندم
هیچ کی نمیفهمـــــــه
بغضـــــم رو میخندم

هــــر روز یکی مَردم
هر بار یه جا خونه م
ســـــرخی ِ این سیلی
میشــــــه رُژ ِ گونه م

دل مُـــــردگیم پنهون
زیــــــــــر ِ یه آرایش
یکـــــــــ دنیا دورم از
معــــــــــــنای آرامش

قلبــــــــم ترک خورده
ســـــــر ریزم از کینه
نفـــرت به جای عشق
مـــونده توو این سینه

دنیا چـــــه بی رحمه
هــــــر لحظه مغلوبم
مـــــن به صلیب درد
یک عمــــره مصلوبم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: