تندیس خوشبختی

ببین تندیس خوشبختی

یه قاب عکس چوبی نیست

که بر می داری از دیوار

جدایی راه خوبی نیست

از این کابوس تو در تو

دلم دنبال تسکینه

تو دائم فکر دیواری

پر از بغضی پر از کینه

با این دلتنگی مهلک

سکوت خونه درگیره

می دونم از غمت آخر

دلِ دیوونه می میره

تو این دریای سرگردون

دارم گم می کنم راهو

نه فانوسی نه امیدی

با کی قسمت کنم آهو

شبای سردِ بی فانوس

نبودی نور امیدم

نمی دونی بدون تو

چه سختی ها که من دیدم

تو این دلتنگیو تردید

بلا تکلیف می مونم

چرا از من گریزونی

نمی دونم نمی دونم

ببین تو جاده ی احساس

تموم راه ها لیزه

به فکر زندگی باشیم

شعور عشق نا چیزه

 

 

 

 

از این نویسنده بیشتر بخوانید: