دردمـــو هیشکی نـفهمید

حــــــسِ تــنهایی هــــنوزم
انــــــــتقام از مـن مــــیگیره
ثـــانـیه می ایـسته ایــــنجا
لــــــحظه از رفــتن مــیمیره

از خـودم بیزار و خـــسته َم
هـــــمه چـی ازم بـــــــریده
سایـــــه َمم شـده فـــراری
وقـــــــته رفـــتنم رســــیده

گـــیـج و حــیـرون و اسیـرم
روزگـــــار تـــکرار ِ غـصهَ س
حـتـی این سایهَ م سـرابه
فــــک کنم آخـره ِ قـصهَ س

دردمـــو هیشکی نـفهمید
مـــثه ابـر ، بــارونی بــودم
بـــــــاز میون حـــرف مَـردم
تـــــوُ خـودم زندونی بـودم

دادُ و فـــــــــــریاد از زمـونه
هــــــــمه دَردارو شناختم
غــــــــــصه ها پایون نداره
من که لحظه هامو باختم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: