جزیره

تقدیم به استاد بزرگوار سرکار خانم فرح تجلی و تمام هم نسلی های من که با ترانه جزیره خانم تجلی زندگی و عاشقی کردند

تو همون جزیره ای که واسه دریا یه نشونی
ابر و باد و دریا میگن که یه دنیا مهربونی

تو همیشه سبز و زیبا یه دریچه سمت رویا
هنوزم نگین سبزی واسه انگشتر دریا

تو تجلی طراوت رو تن زلال این آب
بهترین رفیق و همدم واسه این موجهای بیتاب

اگه عشقت با یه قایق رفت و از جزیره دور شد
تو ندیدی که چه جوری توی گرداب گم و گور شد

نسل دیروزی دریا عشق و باتو تجربه کرد
نسلی که حس تمومه لحظه هاتو تجربه کرد

حالا تو نترس که خاکت بشینه تو قعر دریا
تو خودت دریای عشقی از گذشته تا به فردا

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

961
۱۳