عذاب داشتن تو بود!

تو روی شیر سکه و
من ته خط بی کسی
کسی که ساده دلشو
بسته به عشقی عوضی!

کسی که سرزنش شدو
پاشو تو این جاده نزاشت
پنهونی تو خودش شکست
با گریه های بی صداش!

همون که تکرار تو بود
تو عصر بی سابقه گی
یه حس مرگ بی صدا
تو ضربان زندگی…….!

یه چتر بسته وتنی
که خیس با تو بودنه
شاید که دیگه لحظه ی
مرگ ترانه خوندنه

پای ترانه هام نشین
حرف نکش از این سکوت
این همه زجر ،لعنتی
عذاب داشتن تو بود!

از این نویسنده بیشتر بخوانید: