پلاک

با عرض سلام خدمت دوستان و استادان عزیز.
من این ترانه رو تقدیم به همه ی فرزندان شهید می کنم مخصوصا" به دوست خوبم(M.Y)

تک و تنها و دلخستم
خوشه قلبم به این مادر
اگه اونم نبودش که
می مردم از غَمت آخر

همه ی ذهن من پر از
گلوله ،توپ و باروته
یه جایی مونده خالی که
اونم جای یه تابوته

پلاک گردنم انگار
هنوزم بوی تو میده
تَنفّس می کنم بو تو
تو کنج سینه پیچیده

سَرِخاکت می شینم تا
دلم با تو کمی واشه
چرا لمس تنت واسم
باید که خواب و رویا شه؟

من از این عکسای بی روح
همش تصویر می سازم
یه چن سالی رو درگیرم
ولی دنیا، نمی بازم

تو مثل آسمون بودی
زمینم مادرم بودش
حالا کو آسمونی که
یه روز بالا سرم بودش

از این نویسنده بیشتر بخوانید: