موشِ دندون طلایی

باز هم نقشه کشیدی رو دلــم
باز هم صدایِ دردت اومــــده
تویِ نغمه های دادِ سرنوشت
با اشاره درِ کلبـــــــه ام زده
***
می خونم توی چشت هزارو شــــــب
وقتی نزدیکت بشم تو دور میشــــی
با تعجّبِ سکوتِ لحظه هــــــــــات
عشق دل ول می کنی معذور میشی
***
این همه متکبری عزیز مــــــــــن
الله واکبر وحدهُ لا له شریـــــــــک
(کبر مختصی خدای لا شریـــــک)
من هم انسانم و آلوده به غــــــم
لو تعذبنی ابیعک و اشتریــــــــک
(من و آزار نده خوشخال و شیک)
***
بس کن از ناله و درد ای غم پرست
گوش کن حرف حقیقت ای رفیـــق
در مثل گفتن هزارانش کمـــــــــه
با یه دشمن می زنی قلبت به تبغ
***
آتش و دودت دیدم از راهِ دور
دست بده دیوونه غارت سوخته
موندنت برات پشیمونی و درد
صد کفن واسه ی قبرت دوخته
***
موش ها دندون طلایی کاشتــــــن
در کنارِ رختخوابت کــــــف زدن
ترک کن غارو خراباتِ قدیــــــم
واسه ی بدبختیت در صف شدن
***
باز برگرد تو دلم با اعتمــــــاد
پاسدارت می شوم ای مرغابــی
توی گهواره ی دل می تابونــم
واست لالایی کنم تا بخوابــی
***
جاسم ثعلبی (حسّانی) ۲۶/۰۷/۱۳۹۱

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

330
۲