جاده ی بی انتها

همه چیز رو به تغییره
تو جسمت مثل دیروزه
ولی رفتار این روزات
منو به جاده میدوزه
غرورت مثل آشوبه
مثل اخلاق مردونه
حالا این مرد بی سایه
تو رفتارت هراسونه
تو بی اندازه دلسردی
از اینکه عاشقم باشی
نه چشمم بی تو باز میشه
نه دیگه تو هوا خواشی
به گوشت میرسه روزی
کسی که مثل دیروزه
حالا تو اوج خوشبختی
تو دنیای تو میسوزه
دیگه این جاده ی آسفالت
قدم هامو نمیبخشه
حالا که این دویدن ها
واسه پرواز بی نقشه
دارم راهمو پیش میرم
ولی انگاری این جاده
برام پایون نداره تا
بگیره جونمو ساده

اگه بد بود و نتونست راضیتون کنه ببخشید چون با چشای خیس نوشته شده
کار بدون ویراشه و کلا در ده دقیقه نوشته شده

از این نویسنده بیشتر بخوانید: