سکه

از بین ۴ ترانه اجتماعی که گفتم این بهترینشونه:

سکه:
یه عمره تو این کوچه های شلوغ، داره عابرا رو صدا میزنه
درازه جلوی همه دست اون، واسه سکه ها دست و پا میزنه

با سرما و گرما میسازه آخه یه عمره که پارکا شدن منزلش
با گرگا رفیقه میدونه آخه یه روزی رفیقاش میشن قاتلش

با تحقیر شدن ها کنار اومده
با دلگیر شدن ها کنار اومده
شبارو دیگه گشنه میخوابه چون
با این سیر شدن ها کنار اومده

با شبهای تیره کنار اومده
با چشمای خیره کنار اومده
با اینکه همه پادشاهن ولی یه عمره فقیره کنار اومده

نمیشه بفهمی که توی دلش چه خوشحاله وقتی که کاسش پره
شبی صد هزار بار توی خلوتش میشینه تا که پولاشو بشمره

نمیشه بفهمی که توی دلش از عکس ملخها چه نفرت داره
چقدر توی قلب پر از آرزوش واسه خواب آسوده حسرت داره

با خواب تو گونی کنار اومده
با هرچی میدونی کنار اومده
با اینکه دیگه صورتش پیر شده
تو اوج جوونی کنار اومده

با شبهای تیره کنار اومده
با چشمای خیره کنار اومده
با اینکه همه پادشاهن ولی
یه عمره فقیره کنار اومده

لطفا با نقدهاتون خوشحالم کنید

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

درباره‌ی سجاد یزدانی

برای مجله شعر نمینویسم، در شب شعرها شرکت نمیکنم، به نگاه منتقد ها اهمیت نمیدهم، پیله ای از شعر میبافم به دور خودم، بی آرزوی پروانه شدن، و در سلول خود ساخته میمیرم... به آن امید که ابریشمش، شالی شود بر شانه های تو... از یغما گلروئی (ترانه سرای سابق)