شاعر

از زمانِ دیدنِ چشـــمایِ تو شـــــاعر شدم
نبضِ دریــــارو گرفتم تویِ دســـتِ واژه ها
خـــواستم گوشِ غماتو با تــــــرانه کَرکنم
یا بِشَم مثلِ یه عاقل بینِ ایــــــــن دیوانه ها

از زمانِ دیـــدنت رنگِ خــــــدا تغییر کرد
آسـمـــونِ زندگی هم آسمونـــــی تر شده
رویِ تنپـــــــوشِ لطیفِ عاشــقانه هایِ من
عــطرِ گیسویِ تو ریخته کهکشونی تر شده

با وجودت با وجــــــودِ بی ریایِ عاشـــقت
میشه با هم جــــاده هارو تا تـــهِ دنیا بریـم
میشه تو هر لحظه تو آغوشِ هم عاشق بشیم
تا تَــــهِ فردا ، تَــــهِ دریا ، تَــــهِ رویا بریم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: