پیرهن رویا

وقتی تو هِق هِق گریه
شونه هاتو کم می یارم
زیر ِ رگبار ِ سکوتِت
وقتی با خودم می بارم

به تومی گم به توهربار
به تو ای ، لیلای ِ مجنون
تک تنها ، زیر با رون
باز نذار، این دل بی جون

اگه دستات واسه ی من
دستی عاشقانه باشه
توی ِ تنها یی وگریه
واسه من ترانه باشه

اگه تو باهام بمونی
اگه پا به پام بسوزی
واسه این رخت غزل گیس
پیرهن رویا بدوزی

یه بغل ترانه دارم
واسه دل رحمی آفتاب
توی ِ قصه پا می زارم
توی ِ سرزمین مهتاب

یه طنین ناتمومی
برای ِ دل خستگی هام
همزاد ِ بزرگ ِ عشقی
برای ِ دل بستگی هام

تنها دل خوشیم همینه
که غزل گیس ِ تو باشم
بمیرم ، اما یه لحظه
من فقط ، پیش توباشم

تنها دل خوشیم همینه
که یادم همسفر ِ تُست
خاطر ِ خوش ِ رسیدن
تاهمش همبستر ِ تُست

۸۴/۱۱/۲۵ جلالی پایان

از این نویسنده بیشتر بخوانید: