جرمم ترانه بود!

تو مشت میشیو ، من صورتی کبود/ تو این نزاع تلخ ، جرمم ترانه بود!
بدجوری دلخوری ، از این گلایه هام/ لحن کنایمو ، حرفای بی صدام!
باشه! از این به بعد ، دردامو میخورم/ احساس نفرته ، حتی تظاهرم!
من تو نگفته هام ، هی حبس میشمو/ نه مثل قبلنا ، برعکس میشمو!
از شاعرانگی ، خب دست میکشم/ رو به تحملت ، بن بست میکشم!
قلبت رو با سکوت ، هی دار میزنم/ آبی به این دل ، تب دار میزنم!
غرق عذابیو ، درگیر دلهره/ گوش خیالم از ، نشنیدنت پره!
من هرز میرم از ، این بی ترانگی/ با تو از این به بعد، ممنوع زندگی!

جا داره از دوست عزیزم علیرضا روشنی به خاطر بازنگری این کار تشکر کنم!

از این نویسنده بیشتر بخوانید: