عشـــــق مجــــــازی

 

شب تا سحر بیدار و آواره …. بی فایده ، بی منفعت ، بی ســـود

وقتش رو پای کی هدر میکرد؟ …. درگیر یه عشــق مجـــازی بود!

شب تا سحــر مشغول وراجی …. از حرف هــــای مبهم و تقلیـــد

هی غر زدن های شبانه روز …. هی انگ پشت انگ ، هی تحقیر

” مشغـــــــول دنیایی که رنگـــی نیس

مشغـــــول ژست و غرق یک نارسیس

اینقــــدر که جــــای این و اون بـــــوده

حتی دیگه شکل خودش هم نیس… ! “

دنیاش رنگ تیرگــــــی داره …. با سرعتــی بی مکث میــــرونه

حتی خودش اهداف فرداشو …. از جــــــون این دنیا… نمیدونه!

درگیر دنیــای مترسک ها …. دل بسته به عکسی که می بینه

تو قاب عکس خالی چشماش …. هر چهره ی جذابی میشینه

 

دنیـــــاش قهـــره با لطــافت ها …. درگیــــر احساساتِ تلخ و زبر

درگیر دود و طعم یک سیگــــار …. از یک شعار و فلسفه در شعر!

درگیــــر ژستـــای فمنیستـــــــی …. درگیــــر حقِ مُــــرده ی زنها

تو حجـــــم این دروازه ها مــونده …. افکار تیز بعضی ســــوزن ها

 

حال میکنه با فلسفــــه با شعــر …. با ژست نارسیسی فضــــا رفته

فرقی نداره تو چه فصلی هست …. یک عمـــــــره تا گــردن توی برفه

یک عینــــک و شال گردن و ساعت …. سیگارشــــو با ژست میگیره

اینقــــدر غرق این اداهاشـــــه …. آخـــــــر یه روز با ژست میمیــــــره

 

تو کار نــــــخ با سوزنــــــش مونده …. رفته ســـــــراغ کار با سینگــــر

هی عقده هاشو محکم و با خشم …. میکــــوبه تو فـــرق سر اینتـــر ( Enter )

اشکاشــو آپلود کرده تو پیجِش …. غم هاشو تو چشماش می بینی

بحثـــــــای روشنفکــریِ کافکـــــــا …. تو پای حرفاشـــــــم نمیشینی…

 

اشکـــاش تو هـــــر لحظه میریزه …. داغونه فکــــرش بدجوری گیجــــــه

تو باورش خطــ میکشه انگـــــار …. با فلسفـــه… با شعــــر… با نیچــه!

از هر کسی ، حتی خودش خسته س …. دنیـــاش رو ریتمـای تکراره

از هـر کـــــی که تو فــــــاز ایراده …. از انتقــــــاد ، از خشـــــم ، بیزاره!

 

حتـــی خودش رو هم نمیشناسه …. زیــــــر نقابـش حل شده انگـــار

هر روزشـــو تا عمـــق شب خوابه …. از اونطــــرف تا عصـــــرها بیــدار… !

خاکــش براش یک عمـــر می ارزه …. بُهتِ مسیـــرش غرقِ این خاکــه

شک داره حتی به دوتا چشماش …. عمق نگاهــش عکس هیچکاکه!!

 

هـــــی اســــم تو حرفــاش میـــــذاره …. از گـــورکی و پل سارتر و نیچـه

از جمـله هایی که نمیفهمـه …. از مذهب و… از عمق و… از ریشــه… !

با گفتـــن حرفـــــای بی مفهــــوم …. حالا خـــــودش رو کســـی میدونه

فک میکنــــــه با این نوشتــــن ها …. تو خــــرج نــــون شب نمیمــــونه!!

 

شب تا سحــر رو در به در میگشت …. هیشکــی نفهمید تو چه فـازی بود

برقــــی زد و آتیـــش گرفت دنیــــاش …. درگیــــر یه عشــــق مجـــازی بود!

 

” مشغـــــــول دنیایی که رنگـــی نیس

مشغـــــول ژست و غرق یک نارسیس

اینقــــدر که جــــای این و اون بـــــوده

حتی دیگه شکل خودش هم نیس… ! “



از این نویسنده بیشتر بخوانید: