دلم گرفته

پُر ِ بغضم، پُر ِ آهم، دلم از دنیا گرفته
اشک شادی تو چشام نیس، غم تو قلبم جا گرفته

آسمونی که همیشه روی گونه هام میباره
خیلی این روزا سیاهه، خیلی این شبا گرفته

روز و شب فرقی نداره واسه من که سوت و کورم
واسه ی منی که مُردن تو وجودم پا گرفته

خدا هم که تازگی ها بی خیال بنده هاشه،
به کسی کاری نداره؛ چشماشو دعا گرفته

خیلی وقته غم و غصه جای خنده تو نگامه
خیلی وقته اشک چشمام معنی دریا گرفته

نه کسی به خاطرم موند تا تو تنهایی نمیرم ،
نه کسی تو خاطره م موند . دلِ من تنها گرفته

کاش صدای موندگاری توی لحظه هام بپیچه
لحظه هایی که نشون ِ پوچی و فنا گرفته

انگار از تموم دنیا سهم من همین ترانه س
که اینم سکوت و ماتم روحشو فرا گرفته

انگار این قفس نمیخواد دل من پریده باشه
پَرِ پروازِ دلم رو از خودم جدا گرفته

تا ابد همیشه آروم ، خوب و بیصدا میمونم
دلم از خودم که پُر نیست!… دلم از دنیا گرفته

از این نویسنده بیشتر بخوانید: