سیب سرخ حوّا…

دُرُس ۵ ساله که دنیام یه جوریشه / دُرُس از وقتی که دنیاتُ فهمیدم

دُرُس ۵ سال پیش این ساعت و این روز / از باغ تو حوّایِ خوبم سیب چیدم

 

آدم شدم تا در کنارت جا بگیرم / بازم هوادارت توو دنیا بیشتر شه

پای عذابش مرد و مردونه می‌شینم / من سیبُ خوردم تا دلم آتیش‌تر شه

 

باور کن از وقتی زمین گیر تو هستم / می‌دونم اینجا تو هوامُ خوب داری

حس می‌کنم رو پشت من یه جفت باله / وقتی که دستاتُ رو شونه‌هام می‌ذاری

 

من با تو می‌تونم از اینم ساده‌تر شم / وقتی نباشی زندگی پیچیده می‌شه

تکلیف آدم با خودش معلومه وقتی / یه سیب سرخ از باغ حوّا چیده می‌شه.

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

921
۳۴