مشق عشق

نَفَسَم از نَفَسش جدا نبود

توی ِسرنوشت ِما قصه یِ غُصه ها نبود!

نمی دونم

از کجا

رسید غروب عشقمون!

آفتاب  انگار

دیگه با

قلبامون آشنا نبود!

نمی دونم

از کجا

رسید تن ِتیره ی شب!

دستای ِ گرم ِ خدا

دیگه

توو دست ِ ما نبود !!!

از کجا

بدونم

انگار

دیگه یادم نمی یاد!

هیچکسی

از ما  دوتا 

اول ِ ماجرا نبود!!!

نه نبود

انگار نبود!

زیر ِ آسمون

زیرِ سَقفِ کبود

هیچکسی

جز من  ُ  دلسَردیِ لحظه ها نبود!

همه راها می رسید

به  اول ِ

چون و چرا

توی ِ بن بست ِ سکوت

جواب ِ

پُرسشا  نبود !

یهوو چی شد ؟!..نمیدونم ..

تو بگو

من

نمی تونم!

سردی ِ نگاش اومد

نشست توو چشمِ سرنوشت

اسمِ بی رحمی رُ

دلتنگی

توو لحظه هام نوشت

تقدیرم..چشماشوبست!..

اعتنا نکرد ..به گریه هام نشست!

“”””””””””””””””””””””””””””””””””””””

روبروی ِ من

یه دفتر

پُرِ

خط خطی ِ

باوَر!

پُرِ

پُرسش ُ

معما!

پُرِ

صد  چرا    وُ   اما!!!

مشق ِ دل

ساده نبود

من   ندونستم!!!

هیجی ِ دلبر  ُ دلداده نبود

من نتونستم!

دست ِ من ..تاب نوشتن  ُ  نداشت

دلم ُ   ..کنار اسمش .. جا می ذاشت!

هر چی گشتم

هیچکسی باهام

نبود!

هیچ صدایی

هم صدای ِ بغض   ُ گریه هام

نبود!

زیر ِ آسمون

زیر ِ سَقفِ کبود

هیچ کسی   .

جز من  ُ  دلسردی ِ لحظه هام

نبود!

ندونستم

از کجا

رسید غروب ِ عشقمون!

ندونستم

تو میدونی؟! ..تو بگو ..اگه می تونی!

ندونستم

از کجا رسید تن ِ تیره ی شب؟!

ندونستم !..

تو میدونی ؟

تو بگو اگه می تونی!

 

 

 

 

 

 

 

849
۳۷