ترانه ی دیگر آقای علیرضا الیاسی «برگزیده ی اولین دوره مسابقات ترانه سرایی»

با مسکن اینهمه خوابیدن
شک ندارم زخم بستر میاره
تووی چشمامم فوت کن وقتی که اشک
قطره قطره چشمامو درمیاره
زندگی یه جور عمودی مردنه
زنده زنده توو خودم دفن شدم
هیچکسی به داد من نمی رسه
هیچکسی نمیرسه…به جز خودم
آویزون میشم به هرکسی که شد
عمق بی کسیم بیشتر از منه
وقت مردن بیل و بنداز پیشم
هیچکسی قبر واسم نمی کنه
غیر پوچی دیگه هیچی ندارم
همه ی دار و ندارم هیچه
زندگی فلسفه ای پیچیده است
همه چی داره به هم می پیچه
چه جوری ؟!جون نکنم وقتی همش
یه شبح توو دیوارای خونمه
دنیا رو نبینم از حلقه ی دار؟
وقتی عشق خودکشی توو خونمه
یه پیریز برق با دو سیم لخت
داره تکلیفمو روشن میکنه
پیرهن زندگی رو درمیارم
ایندفه مرگ من و تن میکنه
آویزون میشم به هرکسی که شد
عمق بی کسیم بیشتر از منه
وقت مردن بیل و بنداز پیشم
هیچکسی قبر واسم نمیکنه!

از این نویسنده بیشتر بخوانید: