نیمکت

مرسی از لطف همه دوستان توی ترانه قبلی:)
——————
واسه آخرین قرارم
روی قلبم پا می ذارم
این ترانه سپید و
روی نیمکت جا می ذارم
می نویسم با تو بودم
تک تک ثانیه ها رو
می نشستم روی نیمکت
یاد اولین قرارو
تو نشستی اون ور میز
گفتی هیچ کس مثل من نیست
حالا رفتی و همون کس
راه برگشت رو بلد نیست
تیتر اول تمامِ
این جرایدو می خونم
شاید از تو یک خبر بود
تا ابد به پات می مونم
یادته بهم می گفتی
وقتی باشی آسمون هست
بارونا معنا ندارن
وقتی چترت رو سرم هست
یادته اون شب تاریک
خواستی من شمع تو باشم
حالا سوختنم رو دیدی
کاش خاکستر تو باشم
تک تک خاطره ها رو
پشت پنجره می ذارم
توی گلدونا به یادت
قاب عکستو می کارم
سبز میشه یه روز تمام
گلدونای پشت شیشه
دوباره میای به خوابم
بم میگی بی تو نمیشه

از این نویسنده بیشتر بخوانید: