وطنم

کوچه های خالی

همه غرقابه ی خون

من و این ویرونه

من و فریاد جنون

خاک من بیداره

سرخ اشک بارون

خونه رو میسازم

از ارس تا کارون

یک وجب خاک تنم

وطنم , دنیامه

من تو رو میسازم

شهر من رویامه

نخل ها تشنه و من

تشنه ی بیداری

خاک من میدونم

تو زجنگ بیزاری

رو تنت  زخم گلوله

روی خاکت خونه

جای این ترکش ها

رو تنت میمونه

تو یه باغ از لاله

وطنم ایرانی

تا ابد پا برجا

خاک من می مانی … (کیوان اخوان حریری)

از این نویسنده بیشتر بخوانید: