شبای من

وقته تنهاییُ تاریکیِ شب

صُحبتِ سردِ نگام / گریه ها تا کُفرم

فقرُ عریونیِ دنیایِ دلم

همه با هم بودند/ کوله بارِ عُمرم

 

تا نسیمِ سحری زمزمه داشت

خِش خِشِ برگِ تنم / یارِ غارِ من کو

نم نمِ شبنمِ شب تو لحظه ها

دلِ مجروحم سوخت/ یارِ غارِ من کو

 

شب و روزم رنگِ چشمای سیات

قصه ی غصه ی من / مانده ام وامانده

قطره قطره چِکد از گونه ی من

اشک های بی صدا / دلِ من جامانده

 

مُردمُ چشمِ نگاهم تِرکید

تابِ تن یکسره رفت / آهِ مأیوس آمد

ماهِ بی منظره رفت از آسمان

بارِ غم کوهی شد / خواب به چِشمم آمد

از این نویسنده بیشتر بخوانید: