آی روزگار …

 آی روزگار لعنتی

ستاره هامو پس بده

اون لبخند شیرین مو

خاطره هامو پس بده

 

شکستی پای دل مو

تواین کویر لایزال

محکوم به غصه خوردنم

به جرم رویای ِ محال

 

بُغضت گلوم ُ خسته کرد

هوام شده حسی غریب

زخمام چقد زیاد شده

کاری نمی کنه طبیب

 

کو روزگار دلخوشیات

به چیت دلُ راضی کنم

تا کی میون آدما

نقش دلُ بازی کنم

 

تا کی بشینم گوشه ای

یواشکی گریه کنم

من نای موندن ندارم

به پای تو نمی مونم

 

آی روزگار دردم گرفت

از درد و رنج ِغصه هام

اسیر دنیای توام

فکری نمی کنی برام؟!

 

از این نویسنده بیشتر بخوانید: