دریــــــــا

من غرق میشم نیمه شبها لای موهات
بارون نمیگیره ولی من خیس میشم
تو تا خدایی میرسی و محـو میـشی
من تا عبـودیت ازت تخلـیص میشـم

با لحن تو تا پای مرگم پیش میرم
این سمفونی رو بودنم آوار میشه
تومثل یک شبشعله میمونی که هربار
می رقصه و با هرنفس تکرار میشه

سر میره دستام از نگاهت بی توقف
لبریز میشم از تنت بی لحظه ای مکث
این ژستو میگیری جهان مبهوت میشه
زیباتر از هربار میشی توی این عکس

با آسمـون درگـیر این تقـدیر میشی
یک قطره ازچشماتو میپاشی به دنیا
یک عالم ازشب مستی چشمات خوابن
تا پلک می گیری جهان میره به اغما

من نیمه شب ها از تنت بیدار میشم
هرلحظگی پر میشه تو رگهای داغم
امواج موهاتو که میکوبی به پلکام
دریا رو می سازی همین کنج اتاقم…

محسن رمضانیــــــــ

از این نویسنده بیشتر بخوانید: